Een oude foto

Zes kinderen op een rij, van groot naar klein. Egon was tamboer-majoor. Achter hem Tinne en Damiaan met potten en pannen als slagwerk. Tinne liep netjes in de maat die Egon aangaf, Damiaan altijd net een stap achter. Achter hen speelde Viktor onzichtbare trombone. Valerie en ik sloten als majorettes de fanfare af.

Wat is er met die vrolijke kinderen gebeurd? Egon is bedrijfsleider, te druk voor contact met zijn familie, op zijn secretaresse Tinne na. Damiaan, die nooit in de maat leerde lopen, zit in de gevangenis. Viktor werd schrijver, geen droog brood mee te verdienen. Valerie sprak mij nooit meer sinds haar lief mij zwanger maakte. Ze had hem mogen houden, de nietsnut. Ik had liever mijn fanfare.

Dit stukje verscheen op 14/01/2016 op 120w.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s