Beu

“Ik lust geen appelen,” pruilt het wicht.
“Zo’n lekkere, sappige, rode appel, mmmmmm,” overdrijf ik, bijt met een glimlach in de vrucht en geef ze aan haar.
Ze trekt een vies gezicht. “Eikes! Ik ga toch niet iets eten waar jij al in gebeten hebt, vieze kol!”
“Dat kan geen kwaad, je bijt gewoon aan de andere kant,” zeg ik.
Verdorie zeg, waarom moet ik dit nu weer opknappen?
Het wicht schudt haar hoofd.
“Wil je dan iets drinken?” probeer ik. “Een lekkere beker …”
Ze knikt, pakt de beker, brengt hem naar haar lippen. Dit gaat goed. Dan trekt ze haar neus op en gooit de inhoud in mijn gezicht. Ik lik mijn lippen, sterf nog liever zelf de gifdood.

Dit stukje verscheen op 26/03/2015 op 120w.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s