Van mij

Hoewel je bijna negen maand binnenin mij geleefd hebt, schijn je mij vreemd toe, onbekend. Als je naam niet op je bedje had gehangen, had ik nooit geweten dat jij het was.
Ik kriebel over je voetzolen. Je voeten lijken net als de mijne te groot in verhouding met de rest van je lichaam. Ik kijk naar het bloederige overblijfsel van de navelstreng waarmee we zo lang verbonden zijn geweest. Ik leg je handjes in de mijne. Andere maat, dezelfde vorm. Ik kijk naar het neusje dat je van je papa hebt gekregen en de scheve glimlach die helemaal van jou is. Ik breng mijn neus voorzichtig naar je fijne haartjes en ruik aan je kruin. Je bent van mij.

Dit stukje verscheen op 16/02/2015 op 120w.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s