Overwoekerd

Beklemmende pijn. Ik zet mijn auto aan de kant, in het land van mijn jeugd.
Hier was een braakliggend terrein waar ik speelde. Kapotte knieën, kapotte broeken, vuile voeten, vuile woorden. Buiten spelen, dat doen mijn kleinkinderen niet meer.
Nu groeit hier een of ander gewas, ik weet niet welk, ik ken daar niets van, maar het groeit weelderig. In de verte klinken machines die het land bewerken, de weelderigheid inperken. Dichterbij hoor ik iets anders. Gelach en geroep. Jij bent hem! Een kleine jongen rent voor mijn auto de weg op. Zijn gezicht zit vol met zwarte vegen, zijn broek is gescheurd.
Ik sluit mijn ogen en luister. De pijn straalt uit. Hier is mijn begin en mijn eind.

Dit stukje verscheen op 11/02/2015 op 120w.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s