Berlijn dag 3 – muur, dak, krater, ballenbad

Zaterdag was onze laatste volle dag in Berlijn, de volgende dag zouden we enkel nog maar de bus en het vliegveld zien. Er moest dus nog heel wat gezien en gedaan worden, al is een wereldstad bezichtigen op tweeënhalve dag natuurlijk sowieso onbegonnen werk. Maar ik had Dunya nog een ballenbad, een kinderboerderij en een zandbak op een dak beloofd, en we waren ook nog niet in Friedrichshain, mijn favoriete Berlijnse bezirk geweest, dus we hadden wel nog een lijstje af te werken.

Maar eerst gingen we naar de Gedenkstätte Berliner Mauer vlakbij ons appartement. Onwezenlijk blijf ik het vinden, die hele muurhistorie. We wandelden “door” de (vroegere locatie van) de muur en de Todesstreife, naar een klein museum dat bij de herdenkingsplaats hoort. Zonder die markeringen is er tussen Oost- en West-Berlijn geen verschil te merken, maar is dat niet altijd zo met muren en grenzen, de natuurlijke uitgezonderd dan misschien? Het museum is gevestigd in een soort van toren en van bovenop krijg je een goed overzicht van de site, waar is aangeduid waar de mu(u)r(en) vroeger stonden en ook nog een wachttoren staat en zo. Daarna zijn we op de site zelf gaan rondkijken, waar niet enkel de contouren van de muur zelf zijn aangeduid, maar ook van ontsnappingstunnels en een kerk die werd ingesloten door de muur en later opgeblazen, en waar je ook nog getuigenverslagen kunt lezen en beluisteren. Interessant, misschien wat minder voor Dunya, maar ik werd ondanks alle ellende die daar geweest is, wel vrolijk van haar daar te zien rondhuppelen en samen fruit te eten. Het geeft hoop, als zo’n verschrikkelijke plek jaren later weer gewoon een plek kan worden waar kinderen spelen.

We stapten op de tram en een paar haltes later waren we in Prenzlauer Berg, de wijk van Berlijn met het hoogste geboortecijfer. Al gauw vonden we een parkje met speeltuin en daarna gingen we lunchen in “Das Spielzimmer”, een zogenaamd Kindercafé. Kindercafés zijn een Berlijns fenomeen, een mengeling van eet- en drankgelegenheid en kleinschalige binnenspeeltuin, leuk voor ouders én kinderen dus. Naast een apart speelgedeelte (met ballenbad, voor Dunya een absolute vereiste), stond er in het cafégedeelte ook een speelhuisje, een verkleedkoffer, fietsjes, en waren er kindertafeltjes en aangepast sanitair. Waarom o waarom bestaat zoiets niet dichter bij huis. Als iemand met ondernemingszin dit leest: een gat in de markt!

We stapten weer op de tram en reden verder tot de eindhalte in Friedrichshain, vlakbij de “East Side Gallery”, een lang stuk muur (veel langer dan ik me van vorige bezoeken herinnerde) waarop na de val kunst is aangebracht. Dochterlief was moe en wilde in de draagzak van zodra we van de tram gestapt waren en viel al gauw in slaap, dus hadden mijn mama en ik alle tijd om het rustig te bekijken. Daarna wandelden we over de Oberbaumbrücke naar Kreuzberg, van voormalig Oost-Berlijn naar voormalig West-Berlijn dus, al zijn Friedrichshain en Kreuzberg tegenwoordig samen één Bezirk. Via gezellige straatjes begaven we ons naar Görlitzer Park, één van de vele parken in Berlijn en een oude favoriet van mij. Tot het einde van de tweede wereldoorlog was hier een station, maar dat werd plat gebombardeerd. De krater die toen overbleef, is nu het hart van het park,  of hoe uit iets heel lelijks toch nog iets moois kan voortkomen. We gingen naar de kinderboerderij, alwaar ik Dunya wakker maakte. Er waren allerhande diertjes (uiteraard), en er was een rommelmarktje gaande waar Dunya een engelenbeeldje (een elfje, volgens haar) scoorde en wat speeltuigen. Daarna zijn we ook nog eventjes in het gras van de krater gaan zitten uitrusten.

20160611_150716

Next stop Neukölln, een deel van Berlijn dat ik nog niet kende, maar dat na een korte busrit vanuit Kreuzberg ook best gezellig bleek. Ik wilde naar de Klunkerkranich, een daktuin bovenop een winkelcentrum. Staat nergens aangegeven, je moet de lift nemen naar de parkeergarage en dan nog ergens een trap op, blij dat we het gevonden hebben 🙂 We waren niet de enige, toen wij aankwamen was het al behoorlijk druk en toen we vertrokken stond er zelfs al een rij te wachten (dan is het wel gemakkelijker te vinden natuurlijk). We genoten van het uitzicht (die dag ging de Weltballon wel omhoog), Dunya speelde in de zandbak en wij dronken bier op de rand van de zandbak.

27447573240_0d72c91588_z

Het laatste waar we nog naartoe wilden was “Driss im Wunderland”, een kindercafé annex Marokkaans restaurant in Friedrichshain. Eén halte met de U-Bahn en nog twee met de S-Bahn , simpel toch? Nee, toch niet, zo bleek, want ze waren ergens aan het werken en toen moesten we een hele omweg nemen en nog ergens overstappen. Uiteindelijk deden we er meer dan een half uur over om op onze bestemming te geraken, en toen bleek het kindercafé al gesloten te zijn (net, want de lichten brandden nog, hoewel het nog maar 6 uur was en ze normaal gezien tot 7 uur zouden open blijven). We gingen dan maar naar een ander restaurant in de straat, keuze genoeg daar, een soort van Aziatische versie van tapas, lekker en kindvriendelijk met al die kleine proevertjes (en witte rijst, altijd goed). Na het eten zijn we dan nog even langs de speeltuin geweest, en dan met de S-Bahn weer naar ons appartement (ging deze keer gelukkig wel vlot) om in te pakken en op tijd te gaan slapen om de volgende ochtend vroeg naar het vliegveld te kunnen vertrekken.

Advertenties

Een gedachte over “Berlijn dag 3 – muur, dak, krater, ballenbad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s