Fragmenten uit Schemerzijde: Kinderwens

Een kort fragment uit “Kinderwens” :

Toen het kind midden in de nacht uit haar bed sprong, dook Elyard weg in een van haar treintjes. Hij paste er net in, al zat het niet bepaald comfortabel. Het kind bleef even stilstaan. Elyard keek uit op haar blote voet die hij zou kunnen aanraken als hij zijn arm strekte. Haar kleinste tenen kromden een beetje omhoog, alsof ze naar haar pyjamabroek wezen. Zijn hart bonsde. Zou ze hem gehoord hebben? Gezien vast niet, haar ogen waren niet geschikt voor het donker. Ze waggelde om de trein heen en knipte het licht aan. Elyard dook in elkaar. Maar het was te laat.
“Wat lief!” kraaide ze en hurkte neer naast het treintje. “Een kaboutertje!” Ze stak haar hand in de trein en omsloot hem met haar vingers, die warm en zacht aanvoelden.
“Ik ben helemaal niet lief!” protesteerde hij.
“Jawel hoor,” zei ze en trok zachtjes aan zijn baard. “Waarom heb je geen kleren aan?”
“Dat zijn je zaken niet.”
“Ben je bang voor mij?”
“Natuurlijk niet.” Wat dacht dat kind wel? Zou hij in haar vingers bijten?
“Goed,” zei ze. “Je moet ook niet bang zijn voor mij. Ik zal goed voor je zorgen, kaboutertje.”
“Ben je nu helemaal gek geworden? Ik kan best voor mezelf zorgen. Ik ben toch geen kind, alleen omdat ik kleiner ben dan jij! En ik heet niet kaboutertje, ik heet Elyard.”
Ze glimlachte. “Aangenaam, kleine Elyard. Ik heet Emily.”

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s