Groener gras

Lang geleden, ergens tussen gisteren en toen de dieren nog spraken, afhankelijk van je perspectief, huilde Dunya elke morgen op weg naar de crèche dat ze daar niet naartoe wilde maar naar schoo-hoo-hool! Is begonnen in september, toen de grotere kindjes die tijdens de zomervakantie eventjes weer in de crèche waren (en mijn poppemieke haar kop wat zot gemaakt hadden, blijkbaar, getuige ook haar verhalen over de “jufjouw” terwijl ze zelf de R al perfect kon zeggen) weer verdwenen en één van haar beste vriendjes op de koop toe (gelukkig mocht haar allerbeste crèchevriendin op hetzelfde moment instappen in de peuterklas), en ze mocht na de kerstvakantie pas beginnen. Voeg daar een flinke dosis peuterpuberteit aan toe en u begrijpt dat het vier lange maanden zijn geweest voor ze eindelijk naar school mocht. Na de derde dag huilde ze ’s avonds in bed “ik kan beter in de crèche zijn” want de drukte van zoveel kindjes bij elkaar viel haar toch wat zwaar. Gelukkig was ze snel gewend en ging ze al snel heel graag naar school.

Tot dit schooljaar. Ik weet nog steeds niet goed waarom, is het gewoon de leeftijd, heeft ze moeite met groter worden en moetjes, krijgt ze te weinig uitdaging of juist te veel, ligt het aan het te dominante vriendinnetje, of het andere vriendinnetje dat van school veranderde, klikt het niet met de juffen; maar in ieder geval, het gebeurt regelmatig dat ze niet naar school wil, al moet ze dan ’s avonds vaak toch toegeven dat het wel leuk was. En wat niet leuk was, wordt enorm uitvergroot en dan wordt een verloren kaartje of een valpartij al gauw een draaama.

Het werd vakantie en op kerstavond gingen we naar de kerstmarkt in Antwerpen. Het was leuk, we aten poffertjes (wat er blijkbaar zo gezellig uitzag dat een Hollandse dame vroeg of ze een foto van ons mocht nemen), kochten een nieuwe muts voor dochterlief (ongelofelijk hoe hard een kleuterhoofd kan groeien op een jaar tijd), wandelden door het Steen en langs de Schelde en visten eendjes op de kermis (ze won zo’n verschrikkelijk roze kefhondje dat ze dezelfde dag, gelukkig nog voor ik er batterijen had kunnen insteken, alweer kwijtspeelde). Net voor we naar huis gingen, kwamen we langs een wensmuur en dat wilde Dunya al een tijdje heel graag, een wens doen. Ik mocht niet weten wat haar wens dan was, want dan komt hij niet uit, maar in dit geval moesten de wensen worden opgeschreven dus dat moest ik wel doen.

kerstmarkt

En ze wenste … dat ze weer klein was. Niet meer naar schoo-hoo-hool en terug naar de crèche, want daar was het vast veel leuker. Op weg naar de fiets stelde ze teleurgesteld en toch ook enigszins verbaasd vast dat haar wens niet was uitgekomen. De wens die ik opschreef was dat er nergens meer oorlog zou zijn. Soms moet je tegen beter weten in ergens in geloven, maar laat dat beter weten maar voor later zijn, meisje.

Kunt u raden wat dochterlief zei na de eerste week vakantie? Juist ja, ze wilde zo graag weer naar school. Want daar is het zo leuk.

Foto van *Lie via creative commons https://www.flickr.com/photos/8458761@N08/5316178938/in/photolist-96LNMy-amPfWM-7LPHaJ-8jUikA-96rLG5-Nk9Lrc-9pmvb3-myPwW-9c45Gg-8Tjh1p-8HBeLC-9Z7rTH-GU2Mpd-d9d4vQ-9YTsN9-8NUWha-8HSWqu-9jVQs7-8iBJEk-8QgxK3-8PqBqj-8JY6C3-945uQe-99YYba-aKWdjc-8KLQdB-qcKrCr-B1t7tg-8M1pT2-qdk8Dp-pQfjB2-8vQfmt-9dBvh5-qPQxi1-r3uAUC-8LifkV-pNwp7L-rcir4H-7MCPdD-ncHxco-DcoLVL-zPXScN-jtsqsW-7V5BS1-bbQa9M-8PJKei-birvcr-qtVucs-HfckHq-p4hDE3

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s