Alfabetverhaal 2 – Berend ontmoet Yolanda

Alles ziet witgrijs door de rook. Berend houdt zijn zakdoek voor zijn mond. Clowns, acrobaten, misschien wel een leeuwentemmer, denkt hij. Daar had hij zo’n zin in. En dan blaast Xavier hen gewoon op. Fuck, waarom heeft hij dat niet zien aankomen? Gruwelijk. Helemaal knettergek geworden.

“Is hier iemand?” vraagt Berend wanneer hij bij de woonwagen is aangekomen.

Jarenlang al is Xavier zijn beste vriend, zijn trouwe kompaan in dit saaie gat. Kameraden had hij vroeger nog, maar daar is hij gaandeweg van vervreemd. Leuke meisjes hebben hem nooit zien staan. Maar voor Xavier hadden ze soms wel aandacht. Niet eerlijk. Ook ik was verblind, denkt hij. Prins Xavier heeft mij voor zijn glinsterende maar rotte karretje gespannen.

“Quasimodo,” klinkt een zwakke stem vanuit de woonwagen, gevolgd door gehoest. “Red hem! Snel, alstublieft!” Tussen Berend en de woonwagen staat plots een menselijke figuur. Uit haar neus loopt bloed. Vrouw met de baard, denkt Xavier, want de figuur heeft onmiskenbaar borsten én een bos zwart gezichtshaar. “Wat is er gebeurd?” vraagt ze.

“Xavier heeft een bom geplaatst, hij is gek, ik …”

“Yolanda,” onderbreekt een nieuwe , nog zwakkere, stem hem vanuit de rokende woonwagen. “Zijt gij daar nog?”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s