Berlijn dag 2 – dino’s, oplichters en een springkasteel

Vrijdagochtend gingen we, zoals mijn mama het uitdrukte “even naar het museum in de straat”. Het natuurkundemuseum was dat, vooral bekend omwille van de dinocollectie, een must om te bezoeken dus met een dinogekke kleuter. Daarnaast ook veel opgezette dieren, vooral Knut de ijsbeer was memorabel (en zo levensecht dat hij toch een beetje eng was, vond Dunya) en een zaal over het zonnestelsel en zo. Het is wat minder groot dan gelijkaardige musea in Brussel en Londen (of toch tenminste het deel dat je kunt bezoeken, want het gebouw wordt ook gebruikt door de universiteit), maar zeker de moeite waard als je in de buurt bent.

berlijndino

Na het middageten namen we de S-Bahn naar Anhalter Bahnhof in Kreuzberg, om dan terug te wandelen naar Mitte, iets wat tot in 1989 onmogelijk zou zijn geweest. We zagen de Weltballon, een luchtballon waarin je een kwartiertje omhoog kunt gaan. Hij ging die dag niet naar boven, tot teleurstelling van de dochter die dan maar aan een dutje in de draagzak begon, en tot opluchting van mama-met-hoogtevrees. Aangezien Dunya toch sliep, hebben we dan de Topologie des Terrors bekeken, een openluchttentoonstelling over de opkomst en gevolgen van het nazisme, naast een overgebleven stuk muur. Erg aangrijpend stuk geschiedenis, heel sober gebracht. Daar werden we aangeklampt door zogezegde doven met een petitie, later zagen we een waarschuwing hiervoor, als je tekent maken ze blijkbaar van de gelegenheid gebruik om je zakken te rollen. Mij lieten ze toen ik hen negeerde al snel met rust, maar mijn mama zag er blijkbaar uit als een ideaal slachtoffer. Toen kwam er gelukkig politie langs en renden ze snel weg.

Via Checkpoint Charlie wandelden we verder naar de Gendarmenmarkt, dat het mooiste plein van Berlijn heet te zijn. Daar heb ik Dunya wakker gemaakt en hebben we een appeltje gegeten. Dan verder gewandeld naar de Bebelplatz waar je door een met glas overdekt gat in de grond lege boekenkasten kunt zien, om de boekverbrandingen te herdenken. En ja, zelfs een kleuter begrijpt dat boeken verbranden gewoon heel erg dom is. Toen we even later aan Unter den Linden, de boulevard van Berlijn die momenteel nogal overhoop ligt door de aanleg van een nieuwe metrolijn, arriveerden, kwam er net een bus aan en Dunya wist zeker dat dat onze bus moest zijn. Bestemming Alexanderplatz, dus waarom niet?

Aangekomen op Alexanderplatz bleek er daar toevallig een Afrikaans festival aan de gang te zijn, compleet met marktje waar Aziatische en Zuid-Amerikaanse kraampjes broederlijk tussen de Afrikaanse stonden en springkasteel. Een kindvriendelijke onderbreking van een dagje sightseeën dus, die het kind in kwestie nog een ijsje, een knuffeltje en een vestje opleverde. Toen we in het station naar het toilet gingen, bleek nog maar eens wat voor een kindvriendelijke stad Berlijn is, je moet betalen om binnen te kunnen, maar voor de kleinsten is er een speciaal poortje waar ze gratis doorheen kunnen (als ze in een buggy zitten, kun je bellen).

We wandelden verder naar het Nikolaiviertel, het enige overblijfsel van het oude Berlijn, best gezellig dus. Dan wilden we de bus naar de Brandenburger Tor nemen, maar doordat ze overal aan het werken zijn, was het wel even zoeken eer we terug aan Unter den Linden kwamen. Voor de Brandenburger Tor zijn we dan nog eens bijna in een toeristenval gelopen. Een als prinses geklede persoon (Dunya had het over een mevrouw maar daar was ik niet helemaal zeker van) komt op ons afgelopen en duwt Dunya meteen een ballon in haar hand. Dunya bedankt beleefd en we lopen verder. Een tijd later komt de “prinses” weer naar ons toe en eist geld voor de ballon. Ik mag mezelf gelukkig prijzen met een dochter die meteen en zonder drama gehoorzaamde toen ik zei dat ze de ballon dan maar moest teruggeven. Later was ze wel wat bozig “die mevrouw heeft vals gespeeld en nu heb ik geen ballon”, maar dat had dus erger gekund.

We zijn dan nog tot aan de Reichstag gewandeld, maar Tiergarten was verder helemaal afgezet als “Fanmeile” voor de voetbal, wel jammer. Maar het was toen toch etenstijd, dus zijn we maar gaan eten ergens in een Duits kroeg-achtig restaurant in een zijstraat van de Friedrichstrasse. Iets helemaal anders dan de vorige dag, maar ook weer lekker, (kind)vriendelijk en betaalbaar – deze keer waren we 15€ per persoon kwijt, en dat midden in het toeristische deel van Berlijn.

Advertenties

Een gedachte over “Berlijn dag 2 – dino’s, oplichters en een springkasteel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s